نقل   قول   است   ز  برخی  دانایان  کچل

چه قبیح است شویم چون عالمان بیعمل

حرص  و  از و طمع  از  ثروت  دنیا کم   کن

ور نه از حول هلیم عاقبت افتی  به هچل

مستمر  حرص نزن دل  بکن از پول و پله

گر چه این  زهر حلاحل بنماید چو   عسل

از سر بخل و طمع سکه به سکه جمع شد

چه قدر سکه نیاز است از  زمین  تا  به زهل؟

ذره ای    هم  که نسوزد  دلمان  بر فقرا

می شویم عاقبت کار چو یک چرکین دمل

پاک کن جان از این فتنه جان سوز عزیز

که  بود  عاقبت  تو  لعن  و نفربن  ملل

الغرض ای میلاد گر نکنی گوش به حرف

می زنم بر سر  و رویت تا گردی شل و پل